Als de sirene gaat, kom je in beweging. Je waarschuwt je partner, je verzorger, je kinderen of kleinkinderen, je gaat naar de schuilkamer, je doet de radio aan en wacht af. Je weet wat te doen. Alles volgens protocol. Na een tiental minuten volgt het bericht. Je mag eruit. Het is achter de rug.
Het moeilijkste deel zijn de pauzes tussen de sirenes.
Het is de onrust nadat je een keiharde dreun hoorde en daarover blijft malen. Waar was het? Wie was het? Het zijn de whatsappgroeps met je kinderen en vrienden waarin het opeens stil blijft, waardoor je een knagend gevoel in je buik krijgt. Het is de vraag welke kleren ‘s nachts aan te trekken, wanneer te douchen, waar de boodschappen te doen, wel of niet naar de kapper te gaan, met de auto of liever lopend? Het is de dagelijkse routine die gewoon lijkt, maar die is gebaseerd op instant berekeningen.
Je werk gaat door en het huishouden gaat door. Je moet koken, de was doen, kinderen bezighouden, je ouders bezoeken die zich niet verroeren of je kleinkinderen opvangen omdat de kinderen de kost moeten verdienen, mails beantwoorden, rekeningen betalen en afspraken verzetten. Het leven vraagt om je volle aandacht, terwijl je hersenen 24 uur per dag peilen, aftasten en inschattingen maken van risico’s en gevaren.
Het ergste is dat je niet kunt plannen. Alles is onder voorbehoud en alles hangt af van het moment. Je leert een slag om de arm te houden en voorzichtig te blijven.
Als mensen vragen hoe het gaat, antwoord je niet naar waarheid. Je weet soms niet eens hoe je je voelt, behalve moe en uitgeput. Je lichaam leert intussen om de geboden uren slaap te benutten, maar het is nooit genoeg.
Je zegt dat het gaat, omdat je nog functioneert. Allemaal draaien we op lucht, terwijl we doen alsof het brandstof is. En het gekste is dat het gewoon begint te voelen.
Het nieuwe normaal is dat je tevreden bent met een nacht van vijf uur slapen, dat je je werk doet met een kind op je schoot en koud eten serveert.
Het nieuwe normaal is ook dat je alles even los moet laten en lief moet zijn voor jezelf. Alles wat je doet, hoe je het ook doet, is goed.
Vrij vertaald naar Aron Schoenfeld
